Adriana Mast (1959, Utrecht)
Woont en werkt in Ruinen (Drenthe)
2004-2009 Kunstacademie Minerva Groningen
Autonoom beeldend kunstenaar
Aangesloten bij Beeldend Collectief Drenthe (BCD)
Aangesloten bij Centrum voor Beeldende Kunst Drenthe (CBK)
Al op jonge leeftijd begon Adriana te schilderen. Gedurende lange tijd was dat hobbymatig. Pas op latere leeftijd volgde zij een opleiding aan de kunstacademie Minerva in Groningen en studeerde af als autonoom beeldend kunstenaar in de zomer 2009. Hoewel veelzijdig in haar kunstenaarschap gaat haar voorkeur uit naar het schilderen met olieverf. Het maken van portretten is steeds als rode draad aanwezig geweest.
Haar schilderijen doen sterk denken aan het Photo-Realism, dat in de jaren 80 van de vorige eeuw in de Verenigde Staten opgang maakte. Het is een fotografisch nauwkeurige stijl. Vooral in de serie 'Sleeping Beauties' komt dit tot uitdrukking.
De modellen uit de (glossy) tijdschriften zijn zeer realistisch weergegeven. Adriana verdiepte zich in de vraag wat het waarheidsgehalte van de afbeelding was.
De gephotoshopte modellen zijn in wezen onecht en doen alsof ze slapen. In de serie komt het verschil in intensiteit duidelijk naar voren. De niet-gephotoshopte modellen hebben een grotere zeggingkracht. Zij hebben oneffenheden, rimpels en sproeten, die een andere benadering vragen van de verfhuid. Adriana werkt met olieverf, ze houdt van de vertraging, de laag over laag techniek stelt haar in staat de huid van de personen op te bouwen. Ze maakt ook wel potloodtekeningen, maar de verf biedt haar meer mogelijkheden. Het waarheidsgehalte in haar schilderijen wordt door het inzetten van gewijzigde compositie van het beeld op scherp gezet. Door het beeld te draaien of kantelen worden sommige schilderijen sterker en werken voor de kijker verwarrend.
Naast de 'Sleeping Beauties' maakt Adriana werk dat een verhaal laat zien, dat voor iedereen op zijn eigen manier mag worden ingevuld. Vaak zijn het minidrama's die van heel persoonlijke aard kunnen zijn. Gebeurtenissen en vooral beslissende momenten in privé situaties maken de overstap naar het schilderij. Adriana's thematiek komt voort uit belangstelling voor toneel, theater, film en het doen alsof. Het werk is figuratief te noemen, toch geeft het niet meteen zijn betekenis of bedoelingen prijs.
